Er wordt mij regelmatig gevraagd waar mijn liefde en interesse voor Latijns Amerika vandaan komt. Het zal alles te maken hebben met mijn eerste kennismaking met het WK voetbal. Ik zal een jaar of acht zijn geweest toen ik een stripboek in handen kreeg dat de geschiedenis van het WK vertelde. Op de een of andere manier spraken de namen, de plaatjes van dat continent mij geweldig aan. Buenos Aires, Montevideo, Rio de Janeiro; namen waar een melodie en een avontuur uit sprak dat mij tot dan toe onbekend was. Inmiddels ken ik de landen, de steden en de stadions waar die geschiedenis werd geschreven. Voor mijn gevoel is het WK nu in Brazilië waar het hoort, bijna als een thuiskomst.Op het moment dat duidelijk werd dat Oranje tegen Mexico zou gaan strijden om een plaats in de kwartfinale, drong de vergelijking met Chili zich op. Beide landen hebben in het verleden het WK georganiseerd, Mexico zelfs twee keer: in 1970 en 1986, en beide leverden op eigen bodem ook hun beste prestatie. Mexico wist twee keer de kwart finale te halen, wat natuurlijk wel een beetje mager is voor zo'n traditioneel voetballand. Ze wonnen verschillende keren het continentale kampioenschap van Midden en Noord Amerika én de Confederations Cup van 1999 door in de finale Brazilië te verslaan. Mexico haalde ook nog eens twee keer de finale van de Copa America, waar ze op uitnodiging meededen.
Maar, evenmin als Chili, heeft Mexico hoge ogen gegooid op WKs. Op het WK heeft Mexico sinds de jaren tachtig altijd wel het gogme gehad om de groepsfase te overleven, maar komen ze daarna te kort om de kwartfinale te bereiken. Misschien is hun pech wel dat ze vaak tweede worden in de groep, waardoor ze daarna zware tegenstanders tegenkomen. De laatste twee WKs was dat Argentinië, nu dus Oranje, of erger: in eigen land van Duitsland verliezen na penalty's (1986).
Een andere curieuze overeenkomst met Chili komt boven: beide landen hebben vlak voordat het WK in hun land plaats zou vinden een verschrikkelijke aardbeving meegemaakt. In het blog over Chili lazen we dat die in Chili de zwaarst gemeten beving ooit was. In Mexico, september 1985, slechts negen maanden voor het WK, had het een kracht 8,1 op de schaal van Richter. Hoewel er minimaal 10 duizend doden vielen, het exacte aantal werd nooit vastgesteld, waren de speelstadions in tact en kon het toernooi 'gewoon' doorgang vinden. En zo wordt Mexico heel regelmatig opgeschrikt door de meest hevige aardbevingen en vulkaanuitbarstingen. Gekoppeld aan een mix van diepgeworteld Christelijke geloof en inheemse afgoderij, maar ook de gewelddadige geschiedenis van burgeroorlogen, dictaturen en meer recent de drugsoorlogen en massale moordpartijen, kun je je iets voorstellen bij de onderwerping die Mexicanen voelen aan het buitengewone, het ongrijpbare. Wat dat betreft zullen ze morgen, tijdens de wedstrijd alles geven wat ze in zich hebben, maar het resultaat aan hogere machten toeschrijven.
Ik heb het stripboek teruggevonden, stukgelezen en wel. Wat mij nu pas opvalt is dat het eigenlijk een matig verslag is, met veel fouten erin. Zo liggen El Salvador en Honduras in Midden Afrika, en is de titel De historie van het wereldkampioenschap voetbal 1932-1982, terwijl dit 1930-1978 moet zijn. Maar nu ik er weer doorheen blader begrijp ik wel waarom het mij toen pakte. De geschiedenis van het WK zit zo vol met verhalen, met drama en romantiek, dat het inmiddels een bijna mythische status heeft gekregen. Mythes en Mysterieuze krachten; des te beter je dat begrijpt en weet toe te passen als coach, des te groter de kans op succes. Het is daarom ook essentieel dat Van Gaal zijn ingebakken ideeën over voetbaltactiek versoepeld heeft. De mysterieuze krachten van het WK leg je je wil niet op. Je voetbalt op de vulkaan, dankbaar dat haar oerkrachten je toelaten te spelen. Je moet jezelf op en top voorbereiden, maar vervolgens ook weten over te geven aan de ongrijpbare en ongeschreven wetten van het WK.
Het klinkt misschien nog wat onwennig: Van Gaal de Mysticus, maar als opvolger van Rinus Michels, de Sfinx, lijkt het me uiteindelijk prima passen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten