deel 34: toernooikoorts (4)

Phew, dat waren nog eens zenuwslopende sessies. Van de 8 achtste finales gingen er maar liefst vijf naar verlenging. Het leek wel alsof het proces dat we eerder benoemden over de eerste wedstrijdronde in de groepsfase, waarin de ploegen er alles aan doen om niet met een nederlaag te beginnen, weer opnieuw begint. De toernooikoorts slaat toe, iedereen wil bij de beste acht van de wereld horen. Maar wat was het genieten, met zo'n oplopende spanning, veel doelpunten aan het eind van de reguliere speeltijd, of de verlenging en twee penaltyseries. Hoogste tijd voor een top 5je!

Om te beginnen een opmerkelijke noviteit uit het Duitse kamp. Eerder in het blog hebben we al gesproken over het uiterst verdedigende catenaccio voetbal, wat grofweg betekent dat je met vijf verdedigers speelt én een speler daar nog achter, een libero (die heeft ook aanvallende pretenties) of ausputzer (een vrije verdediger) genoemd. Nu is deze positie eigenlijk in onbruik geraakt, ook omdat je daarmee de buitenspelval opheft. Maar Duitsland introduceert dit WK de neo-ausputzer. Wanneer Duitsland aanvalt staat keeper Manuel Neuer een meter of 20 tot 30 voor zijn doel en functioneert daardoor als laatste man die achter de verdediging doorkomende ballen opruimt. In hun achtste finale verdedigde hij op de manier minstens 10 keer diepe ballen van Algerije. Natuurlijk, het is een risicovolle manier van spelen, maar dat hoort dan wel weer bij dit open WK.

Wat waren ze er dichtbij. In de eindfase van de verlenging, tegen een favoriete tegenstander waren verschillende ploegen op centimeters van een grote verrassing. Zo schoot Chili keihard tegen de lat van Brazilië, kopte Zwitserland tegen de paal waardoor Argentinië aan penalty's ontkwam. Ook de USA en Algerije leken de in de verlenging opgelopen achterstand van 2-0 nog in te gaan lopen. Prachtige, dramatische ontknopingen alom, die schitterende affiches voor de kwart finales opleveren. Grootste verrassing daarin is Costa Rica, maar zoals België gisteren de USA van het veld blies (maar wel erg laat de score opende) was ook verrassend. Kijken of ze dat nog een keer kunnen tegen Messi en co. Overigens is 'verrassing' relatief in dit geval; alle kwartfinalisten waren winnaars van hun groep!

Als we de achtste finales dan toch nog eens de revue laten passeren is er eigenlijk maar één ploeg die overtuigend en goed gewonnen heeft, en dat is Colombia. Zij maakte de meeste indruk door zonder noemenswaardige problemen van Uruguay te winnen. Nu hadden we al geconcludeerd dat Luis Suarez het eigen land de das om had gedaan door zijn legendarisch stomme bijtactie, en dat Uruguay zonder hem een stilstaand voetballende ploeg was. Maar ze kwamen er inderdaad niet aan te pas. Colombia speelde het prima uit en heeft voorin een enorme klasbak staan in de persoon van James Rodriguez die met twee wereldgoals het vonnis velde. De eerste maakte hij helemaal zelf door op een meter of 20 voor de goal een boogbal van achteren op de borst te controleren en in één beweging de bal richting doel te slingeren. De bal plofte onderkant lat binnen. Ongetwijfeld de mooiste goal van de achtste finales. Brazilië gaat het heel, heel lastig krijgen met deze soepel voetballende ploeg.

Hitzfeld als speler van FC Basel

Ver voor het WK kondigde hij al aan dat dit zijn laatste kunstje zou worden en de Zwitserse coach Ottmar Hitzfeld kan door het verlies tegen Argentinië gisteren met een welverdiend pensioen. Hitzfeld heeft zijn spelers- en trainersloopbaan altijd verdeeld tussen Duitsland en Zwitserland. Hij won veel prijzen, waaronder twee Champions Leagues en was succesvol als bondscoach van Zwitserland door twee eindrondes van WKs te halen. Hij won daarin de eerste keer van Spanje, en de tweede keer tot in de kwartfinale reikte. Ik wil hem graag opnemen in een top 5, vanwege de rust en bescheidenheid die hij altijd uitstraalde. Every inch a gentleman, een sieraad voor het voetbal. Dat gisteren, vlak voor de wedstrijd, zijn broer overleed werpt een schaduw over zijn afscheid en dat is jammer.


Nou hebben we de laatste toernooikoorts geconcludeerd dat knipogen onschuldig is, totdat het tegendeel is bewezen, komt nu de Kameroense voetbalbond met de aankondiging van een onderzoek naar vermeende match fixing! Dus daarom toch maar weer even aandacht voor de knipoog-kameroener; er zou inderdaad zijn betaald aan Kameroense spelers om, bijvoorbeeld, in de eerste helft een rode kaart te pakken. Nu heb ik de 4-0 tegen Kroatië al eerder twijfelachtig genoemd en de hoop uit gesproken dat het een reguliere, terechte overwinning van Kroatië zou zijn. Maar als dit niet het geval zou zijn, mag zo'n ploeg wat mij betreft de komende tien jaar worden geschorst. Als je het podium van het WK voor dit soort dingen misbruikt hoor je er niet thuis.

deel 22: toernooikoorts (2)

Zo, de tweede dag na een wedstrijd van Oranje is altijd even een dag om te herschikken. Je leeft ergens naar toe, probeert het van alle kanten te bekijken, alle relevante feitjes te noemen. Daarna is de wedstrijd zelf waarin je automatisch toch zit te kijken of alles wat je daarvoor dacht ook daadwerkelijk gebeurd. De day after is er één van reflectie. Niet dat je letterlijk al je voorspellende gaven zit te checken, maar globaal genomen zit je toch te kijken of het allemaal gelopen is zoals voorzien. Zo, en dan nu maar even een rustdagje, even recapituleren, voordat we naar de volgende wedstrijd toewerken. Top vijfje van de afgelopen dagen dan maar?

Persoonlijk vind ik toch de entree van Luis Suarez op het WK-toneel het hoogtepunt. Ja, je kunt heel veel over de bijtgrage spits van voorheen Groningen, Ajax, en nu Liverpool zeggen, maar wat was hij beslissend gisteravond. Daar waar Uruguay zonder de geblesseerde Suarez de eerste wedstrijd duf, stilstaand voetbal speelde, bracht hij dit keer juist beweging in de ploeg én scoorde hoogstpersoonlijk twee maal. Uruguay krijgt het nog lastig om zich voor de tweede ronde te plaatsen, deze dure buit tegen Engeland is in ieder geval binnen.

Een van de knappe saves van Ochoa.

Goede nummer twee is keeper Ochoa van Mexico. Tegen thuisfavoriet Brazilië hield hij de nul met een paar ongelooflijke reflexen. Daardoor kwam zijn ploeg steeds beter in de wedstrijd En toen ook de scheidsrechter de, zeker in het begin, harde wedstrijd lekker liet lopen ontspon zich een heerlijke, snelle pot. Waarmee maar weer eens bewezen is dat een 0-0 ook leuk kan zijn!

Nummer drie is voor mij de zege van de USA op Ghana. Amerika verloor de afgelopen twee WKs al van Ghana, sterker nog: ze werden direct uitgeschakeld in zowel 2006 als 2010! Maar dit keer vochten ze zich in de laatste minuten voorbij de Afrikaanse ploeg. Dat is knap en in een poule met Duitsland en Portugal ook noodzakelijk willen ze de mogelijkheid van plaatsing voor de volgende ronde open houden. Misschien wat onderbelicht, maar een erg knappe overwinning!
Allez les Belges. Daar waren ze weer, eindelijk geplaatst voor een groot toernooi. Dit keer met de nodige bravoure, wat je toch eerder bij Nederland verwacht, maar goed: de verwachtingen waren/zijn zeer hoog gespannen. Geheel in de lijn van dit blog, zet ik daar graag een ander plaatje tegen over. De topscorer van de ploeg is een verdediger, en tegelijkertijd de enige die ooit een toernooi meemaakte. De coach heeft als trainer op dit niveau hoegenaamd weinig gepresteerd, evenmin als zijn assistenten. Voor een goede WK prestatie is meer nodig dan een optelsom van talent. Maar goed, de eerste wedstrijd was o zo taai, maar werd wel gewonnen. Daarom thumbs up voor de Belgen!
Tenslotte een opmerkelijk moment na afloop van de wedstrijd Kameroen-Kroatië. Een kleine voorgeschiedenis: Ajax verloor vorig jaar op doelsaldo plaatsing voor de volgende ronde Champions League. Dubieus was de score van concurrent Lyon wel en er waren veel geruchten over omkoping van de tegenstander Zagreb uit Kroatië. Bij het zoveelste doelpunt knipoogde een Kroatische verdediger naar zijn tegenstander: het woord knipoog-kroaat was geboren. Deze woensdag, na de wedstrijd, liep Ajacied Enoh naar diezelfde kroaat toe, ruilde shirtje en... gaf een dikke, vette knipoog na. Krijg ik toch een raar gevoel bij de, overigens zeer terechte, 4-0 overwinning van Kroatië.