We zijn het blog begonnen met de constatering dat winst op Spanje wel eens heel belangrijk kan zijn voor Oranje als je ver wilt komen in het toernooi. Daarom was het ook zo fijn te constateren dat topfavorieten regelmatig hun eerste wedstrijd op een WK verliezen. En als dat Spanje ook nu weer overkomt, is het ze bijna niet kwalijk te nemen. De spelers van de Furia Roja hebben dit seizoen alleen al iets van 70 wedstrijden gespeeld. Die van Real en Atletico Madrid speelden eind 24 mei een krachtenslopende Champions Leaguefinale, terwijl die van Oranje toen al lang en breed in trainingskamp bijeen waren. Het is dan natuurlijk wel verstandig als je als Spaanse bondscoach zijnde ervoor zorgt dat je selectie met frisse, jongere spelers aangevuld wordt. Het selectieproces bij Spanje blijkt echter nogal behoudend; behalve Puyol kan volgens mij de hele ploeg van 2010 weer worden opgesteld.
Voorzover de Spaanse coach al nieuwe spelers uitzocht is het natuurlijk wel de vraag of die kunnen tippen aan de kwaliteit van diegenen die zich al bewezen hebben. Als voorbeeld namen we in blog deel 5 Diego Costa. Eén topjaar bij Atletico, en dan de verwachting van vernieuwing op je schouders moeten dragen? Een half jaar geleden wist hij nog niet eens of hij wel voor Spanje zou kiezen (of voor z'n geboorteland Brazilië), en hij was de afgelopen weken regelmatig geblesseerd. Het zou ook wel erg veel gevraagd zijn van Spanje dat ze hun titel verdedigen. Dat is in het verleden pas twee landen gelukt. (mea culpa: in blog 6 heb ik niet uitgelegd waarom ik Italië (1934 en '38) niet meerekende. Eigenlijk omdat we gewoon niet in kunnen schatten wat er nou zo goed was aan hen, bovendien was de eerste titel onder 'verdachte omstandigheden'.) Dit Spanje op dezelfde hoogte stellen als het Brazilië van Pelé en Garrincha gaat mij, vooralsnog, te ver.
Vervolgens zijn we vanaf blog deel 7 wat meer ingegaan op Oranje zelf. Zo hebben we aan een angstgegner genoeg en dat zijn bij ons nou net de buren van Spanje al. Maar vooral zie ik Robben dit WK zijn frustratie van de finale 2010 wegspelen, en geen beter moment natuurlijk dan tegen de tegenstander van die wedstrijd. Ook zie ik De Vrij en Vlaar prima in staat om het Spaanse kopgevaar van Ramos te neutraliseren. Sterker: als de frustratie een beetje begint te knagen bij Spanje is die Ramos zo weg met een rode kaart. Een andere reden die voor de hand ligt is de rol die Van Gaal speelt. Anders dan 12 jaar geleden heeft hij nu een, voor hem, ideale ploeg die hij helemaal kan kneden naar eigen inzicht: veel jonkies, en een paar ervaren spelers, net zoals met Ajax in 1995, dan wel Bayern en Barcelona waar hij later succesvol was. En dan nog hoor: lekker om toch gewoon te kunnen zeggen dat je de underdog bent? Dat maakt je tegenstander alleen maar overmoedig!
![]() |
| 2014: het jaar van Oranje? |
Kortom, op een eenvoudige voetbalwedstrijd (wie maakt meer goals dan de ander?) zijn veel factoren van invloed. We hebben de afgelopen weken veel van die factoren bekeken en geconcludeerd dat veel in het voordeel van Oranje wijzen. Of het ook gaat gebeuren, zien we vanavond; we zijn er helemaal klaar voor. Veel plezier!!

Geen opmerkingen:
Een reactie posten