deel 31: Ren-je-rot, of laat ze maar rennen

Het viel me een beetje tegen, de website van De Volkskrant vanmorgen; haalden ze toch weer Speedy Gonzalez erbij. Ik bedoel, als zij Van Gaal afbeelden als, ik zal maar zeggen, Hansje Brinker met z'n vinger in de dijk, krabben wij toch ook wel even op het hoofd?! Maar goed, zoals we in deze tactische bespreking zullen zien, zijn de Mexicanen wel echte dravers. Een vergelijking met de mysterieuze ultra-langeafstand-lopers van het Tarahumara volk ligt meer voor de hand.

In de eerste achtste finales van gisteren, vooral die met Brazilië, hebben we gezien hoe je je tactiek níet moet aanpakken. Zo'n lang speelveld gedurende de eerste helft, zonder rust, zonder lang balbezit: de twee teams hadden zich eigenlijk al kapot gelopen voordat de tweede helft nog moest beginnen. Resultaat was dat er weinig uitgespeelde kansen meer te zien waren. In de vochtige warmte van Fortaleza zal straks, wanneer Oranje aftrapt tegen Mexico, temporiseren centraal staan in het al dan niet succesvol zijn tegen de Mexicanen. Geduldig afstoppen, ruimtes klein houden, niet meegaan in het blind aanvallen. Dan: snelle uitvallen, de verdediging ontrafelen, een goal meer maken dan de tegenstander.

In het blog van gisteren (link) zagen we al dat Mexico in bepaalde opzichten wel op Chili, de vorige tegenstander van Oranje, lijkt. Ook qua voetbal zijn er overeenkomsten. Beide teams zijn, relatief, klein. Toch heeft Mexico een paar langere jongens erbij, en die staan vooral centraal achterin. Sowieso staan daar aanvoerder en veteraan Marquez, en de 1,91 meter lange en ook ervaren Rodriguez. Zij worden vergezeld door Moreno, goede verdediger met jarenlange ervaring in Nederland, onder andere kampioen met Van Gaal bij AZ. Mexico staat achterin dan ook in een vergelijkbare opstelling als Nederland. Dus, met vijf verdedigers, drie centraal en twee opkomende spelers als back. Maar aangezien hun enige vaste verdedigende middenvelder en kilometervreter Vasquez geschorst is, liggen daar kansen voor Oranje. Onze twee sterren Robben-Van Persie staan tegenover drie verdedigers die niet de snelsten zijn. Als Sneijder over de vervanger van Vasquez heen kan komen en een 'lopende' pass richting onze spitsen kan leveren is dat een ideaal scenario om kansen te creëren.
Mexico speelt normaal gesproken met vier aanvallers, jongens die ook een groot loopvermogen hebben. Ik begrijp de neiging om dan over de legendarische Mexicaanse muis Speedy G. aan te halen, maar zoals eerder gezegd vind ik dat een beetje flauw. Misschien is de vergelijking met het legendarische indianenvolk de Tarahumara beter op z'n plaats. Deze ultrarunners, een van de armste bevolkingsgroepen van het land, zijn in staat om 200 kilometer aan een stuk door te lopen, met weinig eten en drinken. De nummer 6 Herrera is ongetwijfeld een afstammeling van de Tarahumara. De goede man zal ook vanavond rond de 11 km zitten, wat extreem veel is bij zulke de hoge temperaturen. Naast deze veelloper staan er nog drie beweeglijke aanvallers in de Mexicaanse ploeg. Dus, veel werk aan de winkel voor onze achterhoede. Op de bal blijven verdedigen, continue de aanval en de loopacties van de Mexicanen frustreren. Niet achter ze aan gaan rennen, maar met vereende krachten de ruimtes afstoppen zodat ze zich klemlopen. Net als tegen Chili moet Nederland dus het geduld opbrengen om de Mexicanen te laten komen en zich stuklopen op de Hollandse verdedigingslinies. In de tweede helft moeten we dan gebruik maken van de ruimte die zal ontstaan. Indien de Mexicanen wel een goal weten te maken en Oranje achterstaat, moet Oranje de energie overhebben om de laatste 15 à 20 minuten op een aanvallender systeem over te stappen en veel op pressie spelen.
Zoals we tot nu toe hebben gezien is Oranje in staat om minimaal 2 keer te scoren. Dan moeten we nog maar zien of Mexico dat drie keer kan. Het wordt een taaie, lastige pot, maar met 90 minuten scherpte moeten de Mexicanen te pakken zijn. Veel plezier allemaal!