deel 22: toernooikoorts (2)

Zo, de tweede dag na een wedstrijd van Oranje is altijd even een dag om te herschikken. Je leeft ergens naar toe, probeert het van alle kanten te bekijken, alle relevante feitjes te noemen. Daarna is de wedstrijd zelf waarin je automatisch toch zit te kijken of alles wat je daarvoor dacht ook daadwerkelijk gebeurd. De day after is er één van reflectie. Niet dat je letterlijk al je voorspellende gaven zit te checken, maar globaal genomen zit je toch te kijken of het allemaal gelopen is zoals voorzien. Zo, en dan nu maar even een rustdagje, even recapituleren, voordat we naar de volgende wedstrijd toewerken. Top vijfje van de afgelopen dagen dan maar?

Persoonlijk vind ik toch de entree van Luis Suarez op het WK-toneel het hoogtepunt. Ja, je kunt heel veel over de bijtgrage spits van voorheen Groningen, Ajax, en nu Liverpool zeggen, maar wat was hij beslissend gisteravond. Daar waar Uruguay zonder de geblesseerde Suarez de eerste wedstrijd duf, stilstaand voetbal speelde, bracht hij dit keer juist beweging in de ploeg én scoorde hoogstpersoonlijk twee maal. Uruguay krijgt het nog lastig om zich voor de tweede ronde te plaatsen, deze dure buit tegen Engeland is in ieder geval binnen.

Een van de knappe saves van Ochoa.

Goede nummer twee is keeper Ochoa van Mexico. Tegen thuisfavoriet Brazilië hield hij de nul met een paar ongelooflijke reflexen. Daardoor kwam zijn ploeg steeds beter in de wedstrijd En toen ook de scheidsrechter de, zeker in het begin, harde wedstrijd lekker liet lopen ontspon zich een heerlijke, snelle pot. Waarmee maar weer eens bewezen is dat een 0-0 ook leuk kan zijn!

Nummer drie is voor mij de zege van de USA op Ghana. Amerika verloor de afgelopen twee WKs al van Ghana, sterker nog: ze werden direct uitgeschakeld in zowel 2006 als 2010! Maar dit keer vochten ze zich in de laatste minuten voorbij de Afrikaanse ploeg. Dat is knap en in een poule met Duitsland en Portugal ook noodzakelijk willen ze de mogelijkheid van plaatsing voor de volgende ronde open houden. Misschien wat onderbelicht, maar een erg knappe overwinning!
Allez les Belges. Daar waren ze weer, eindelijk geplaatst voor een groot toernooi. Dit keer met de nodige bravoure, wat je toch eerder bij Nederland verwacht, maar goed: de verwachtingen waren/zijn zeer hoog gespannen. Geheel in de lijn van dit blog, zet ik daar graag een ander plaatje tegen over. De topscorer van de ploeg is een verdediger, en tegelijkertijd de enige die ooit een toernooi meemaakte. De coach heeft als trainer op dit niveau hoegenaamd weinig gepresteerd, evenmin als zijn assistenten. Voor een goede WK prestatie is meer nodig dan een optelsom van talent. Maar goed, de eerste wedstrijd was o zo taai, maar werd wel gewonnen. Daarom thumbs up voor de Belgen!
Tenslotte een opmerkelijk moment na afloop van de wedstrijd Kameroen-Kroatië. Een kleine voorgeschiedenis: Ajax verloor vorig jaar op doelsaldo plaatsing voor de volgende ronde Champions League. Dubieus was de score van concurrent Lyon wel en er waren veel geruchten over omkoping van de tegenstander Zagreb uit Kroatië. Bij het zoveelste doelpunt knipoogde een Kroatische verdediger naar zijn tegenstander: het woord knipoog-kroaat was geboren. Deze woensdag, na de wedstrijd, liep Ajacied Enoh naar diezelfde kroaat toe, ruilde shirtje en... gaf een dikke, vette knipoog na. Krijg ik toch een raar gevoel bij de, overigens zeer terechte, 4-0 overwinning van Kroatië.