Deel 21: 18 juni, Porto Alegre, of hoe een superduo het verschil maakt.

Lelijk winnen, is dat leuk? Gisteren bekeken we in dit blog hoe je het maximale uit de wedstrijd kunt halen door, zo nodig, estetisch lelijk, maar uiterst effectief te spelen. Ook in de aflevering daarvoor, over de (voetbal)cultuur in Porto Alegre, zagen we hoe de lokale clubs resultaatvoetbal spelen, met een aardig gevulde prijzenkast tot gevolg. In zekere zin geeft Oranje op het WK ook een staaltje van dit resultaatvoetbal weg, maar giet er een heerlijk eigenwijs sausje over. Voor zover het al lelijk was, is mijn antwoord op de eerdere vraag dan ook een volmondig ja.

Australië had gisteravond duidelijk een missie. De enige mogelijkheid voor de socceroos om de volgende ronde nog te kunnen halen was door Oranje te verslaan en dat bereik je niet door achterover te leunen en het initiatief aan je tegenstander te laten. Ze zetten Nederland dan ook onder flinke druk, waardoor de Oranje verdediging niet aan voetballen toe kwam en regelmatig een stapje te laat was. Het middenveld liep vooral fysiek te bikkelen, Sneijder kreeg geen mogelijkheid om de bal aan te nemen, laat staan om een van zijn befaamde passes te geven. Zonder bruikbare ballen in de diepte vonden onze aanvallers bovendien maar moeilijk ruimte om doelgerichte actie te maken.
Het leek dan ook alsof de Nederlandse spelers ongeconcentreerd aan de wedstrijd begonnen waren en zeker is dat veel duels om de bal werden verloren. Je kunt je echter ook afvragen of dit niet het gemiddelde niveau is van de spelers van het Nederlands elftal. Voor het WK was de zwakke verdediging de talk of the town, sterker nog: veel mensen voorzagen dat Oranje niet eens voorbij de poulefase zou komen. Dat een ongewoon spectaculaire tweede helft tegen Spanje dat anders deed voorkomen, neemt niet weg dat het elftal op veel posities ook niet meer dan gemiddeld is. En nu de tegenstanders alleen maar sterker zullen worden, moeten we er op voorbereid zijn dat er tegendoelpunten gaan vallen. Is dat erg?

Pelé leest de biografie van Garrincha. Met dit superduo verloor Brazilië nooit.

Niet als je zelf meer doelpunten maakt. En dan kijk je dus naar voren en stel je vast dat Van Persie en Robben als duo zo langzamerhand tot een zeldzame buitencategorie behoren. Zoals we in deel 8: Robben's Revanche al bespraken kunnen deze jongens zelf al zo'n minimaal drie kansen per wedstrijd creëren en zijn op dit moment top waar het gaat om scherpte voor het vijandelijke doel. De goals tegen Australië ook weer: Robben die vanaf de eigen helft, met de bal aan een touwtje met zich meeneemt en in de verre hoek scoort, vergelijkbaar met de vijfde tegen Spanje. Hij controleert de bal zo geweldig dat hij die, 5, 6, 7 keer licht toucherend, perfect klaar legt om raak te knallen. Van Persie liet gisteren zien dat hij voor het doel uiterst koel en vol zelfvertrouwen is, dodelijk in de afwerking. Dus, als zij elk per wedstrijd gemiddeld een keer scoren, en een derde door een andere speler wordt gemaakt (zoals tot nu toe De Vrij, Depay), is de kans alsnog groot dat de wedstrijd gewonnen wordt. Ondanks dat het verdedigend misschien geen top is. Is dat überhaupt lelijk winnen? Staat de Hollandse school gelijk aan dominant, aanvallend voetbal, of wil je als fan spektakel in combinatie met een goed resultaat? Hoewel de gekozen tactiek verdedigend lijkt op papier, kun je ook vaststellen dat in de twee wedstrijden van Oranje tot nu toe 11 goals zijn gevallen. Never a dull moment zou ik zeggen. Als het resultaat vervolgens is dat je na twee wedstrijden al geplaatst bent voor de achtste finales, hoor je deze blogger in elk geval niet klagen.
Nog een laatste gedachte over gisteravond. Van Persie, de aanvoerder, maakte af en toe een wel heel scherpe indruk en speelde op dat moment dan op het randje. Ik denk dat dat alleen maar goed is. Hij geeft het voorbeeld voor de jongere spelers over hoe scherp je een WK moet spelen. Bijkomend voordeel was zijn tweede gele kaart waardoor hij er tegen Chili niet bij is. Gezien zijn medische rapport het afgelopen jaar is het niet ongunstig dat hij een wedstrijd rust krijgt.

De komende dagen gaan we toewerken naar Chili, zoals we elke keer wedstrijd voor wedstrijd bekijken en zo min mogelijk verder kijken dan dat. Het viel me op dat poule A, van Brazilië, hun beslissende derde wedstrijden ná die van de poule B, van Nederland, speelt. Daardoor is het niet mogelijk om rekening te houden met welk resultaat tegen Chili je welke volgende wedstrijd oplevert. Dat Brazilië dat voordeel wel is gegeven nemen we voor nu maar even ter kennisgeving aan.