deel 40: Messi, Messi, wat ga je doen?

Om eerlijk te zijn: dit blog had eigenlijk een beoogde houdbaarheidsdatum tot en met de tweede dag van het WK. Het doel was immers om Oranje van Spanje te zien winnen, en daarmee Oranje een kick start te geven in het toernooi. Dat is gelukt: de halve finale is binnen! Na de sterren uit het Spaanse elftal staat Oranje nu voor het eerst weer tegenover een superster uit het internationale voetbal. Sterker nog, Lionel Messi kan zich in dit toernooi tot beste ooit laten kronen, maar moet dan wel snel meer gaan laten zien.

Lionel 'nou moe' Messi

Guust 'Messias' Flater

Nu heeft Oranje tegen Argentinië op papier wel meer om voor te vrezen. Niet alleen zijn ze al twee keer wereldkampioen en weten ze dus hoe je een cup wint, maar ook deze specifieke selectie is van hoog niveau. Ga maar na, alle spelers spelen bij grote clubs in Europa. Ze zijn fysiek sterk, hebben lengte, ervaring, scorend vermogen en een uitstekende rij uitslagen op dit toernooi: als enige team nog alles gewonnen. De tegenstand tijdens die wedstrijden was overigens niet heel sterk en er werd elke keer maar met slechts een doelpunt verschil gewonnen. Daarbij waren er eigen doelpunten van de tegenstander, gelukkige via-via ballen die binnenkant paal binnen gingen, en klutsballen die goed vielen. Dat is misschien ook wel het grootste gevaar van Argentinië. Ze hebben het geluk en wijsheid dat ze, wanneer de nood aan de man is, iets extra's kunnen brengen. Daarvoor hebben ze dan ook de ideale man voor in het team: Lionel Messi. Zijn vier doelpunten hielpen de Argentijnen in ieder geval zonder puntverlies door de groepsfase heen, hij gaf tegen Zwitserland met een rush een getimede pass Di Maria kans om te scoren, en was tegen België, uh, nou ja, fysiek aanwezig genoeg om de tegenstander al bij voorbaat het idee te geven dat ze kansloos waren.
Maar er lijkt dus wel iets mis het mannetje. Hij is er wel, maar lijkt ook hele delen van de wedstrijd afwezig. Nu kan dat prima, bijvoorbeeld voor een spits. Ga maar na, een Romario deed niet anders. Maar voor een centrale speler, vaak spelverdeler én schutter is het wel magertjes wat Messi tot nu toe laat zien. Er lijkt dit jaar iets in hem te zijn gevaren waardoor hij er wel is, maar met minder sjeu, minder schwung dan vroeger. Zijn cijfers laten zien dat hij van alle veldspelers in de kwartfinale ruimschoots de minste kilometers maakte. Dan maak je toch niet de indruk dat je je team op sleeptouw neemt richting de wereldtitel? Een wereldtitel die jou, volgens velen, tot de beste voetballer ooit zal maken. Maar Messi sloft wat over het veld, wacht ballen af, straalt afwezigheid, en zeker geen plezier, uit. Hij maakt niet meer de indruk van dat bezeten jongetje dat simpelweg gelukkig was met een bal aan de voet. Nu moet hij zijn land aanvoeren, onder immense druk, tijdens een voor hem beslissend toernooi in het land dat traditioneel anti-Argentinië is. Ik vraag me dan ook sterk af of dat aanvoerderschap wel zo'n slimme zet was van de bondscoach. Dat hij daarmee de broze banden tussen de vedette en het land versterkt, prima, dat was wel even nodig. Maar je zou nu toch willen dat Messi zich in alle vrijheid op voetbal kan concentreren en de formaliteiten lekker aan een ander over te laten. Vrijheid om wat vaker beslissend te zijn, meer aanwezigheid uit te stralen, zijn collega-aanvallers met scherpe steekballen in kansrijke positie te brengen. Overigens was zijn ene briljante moment in de kwartfinale tegen België ook gelijk einde toernooi voor zijn collega Di Maria: de steekpass van Messi was zo scherp en snel dat de aanvaller subiet een spierscheuring opliep.
Toch is dit beeld van de ietwat slome, afwezige Messi in lijn met het afgelopen seizoen bij Barcelona. Ook daar was hij minder beslissend dan in voorgaande jaren. En aangezien hij altijd speelt (geen trainer die er aan denkt hem niet op te stellen) en elftallen rondom zijn naam en faam worden opgebouwd, is zijn scherpte vaak bepalend voor of het team draait, of niet. Wat betreft zijn vorm bij Barcelona wezen mensen al snel richting het WK; daar zou Lionel zijn krachten voor aan het sparen zijn, daar zou hij laten zien hoe goed hij echt is. Nou, misschien dat dezelfde mensen nu zeggen dat hij zijn krachten tot de halve, of zelfs de hele, finale opspaart. En dat is nou het vervelende voor zijn tegenstanders. Je móet altijd rekening houden met de kleine man uit Rosário. Hij kan elk moment versnellen, elk onbewaakt moment uithalen met dat vinnige linkerbeen van hem, en daarmee beslissend zijn voor de wedstrijd. Daarom gaan we morgen maar eens kijken hoe Oranje dat gevaar gaat aanpakken.


Met dank aan Het Nieuwe Schavot, rubriek van De Volkskrant, voor de inspiratie rond de illustraties.