deel 26: Pragmatisme ten top, Oranje in Catenaccio-stijl naar de 8ste finale!

Scherpte. Op de bal verdedigen, elk duel aangaan, concentratie. Gekoppeld aan een ijzersterkte fysieke gesteldheid maakt dit van Oranje een tot nu toe onklopbare voetbalmachine. En als je er zelf tien weet te maken (met 5-3-2 goals in achtereenvolgende wedstrijden een bijna magische serie), en er maar drie tegen krijgt (waaronder twee discutabele penalty's), blijkt het bovendien ook nog eens uiterst effectief. Chili werd, in het Itaquera Stadion in São Paulo, op zo'n effectieve wijze kapot gespeeld door een elftal in balans. Dankzij een uitstekende poulefase van Oranje kunnen we de knock-out fase met vertrouwen tegemoet zien.

The Guardian opende maandag haar berichtgeving over het WK met een lijstje opvallende zaken uit de tweede speelronde. Op de eerste plaats stond de constatering dat Catenaccio dood is. Op zich een niet zo opmerkelijke conclusie omdat het inderdaad opvalt dat de meeste landen vooruit voetballen. Daar waar in eerdere WKs veel ploegen speelden vanuit de gedachte om achterin de nul te houden, lijkt het wel alsof de meerderheid nu denkt vanuit de filosofie om eerst zelf te scoren. Kanttekening hierbij is dat dit voor de tweede wedstrijd ook wel logischer is dan voor de eerste. Na een verloren eerste wedstrijd loop je achter de feiten aan, en de tweede wedstrijd krijgt dan al snel het karakter van een alles of niets poging om het toernooi te redden. Nu hebben we in dit blog al eerder aandacht gegeven aan deze uiterst defensieve spelstijl (zie deel: 13) en geconstateerd dat het als tactiek om een bepaalde tegenstander te ontregelen best acceptabel is, zeker als je niet vergeet dat ook een aanvalsplan tot het Catenaccio behoort: uitgangspunt blijft immers om een doelpunt meer te maken dan de tegenstander! Louis van Gaal draaide er gisteren dan ook niet omheen dat Oranje volgens zijn opdracht had gespeeld. De man die met Ajax in een aanvallende 4-3-3 stijl de wereld veroverde, koos er nu voor om vanuit een hermetisch gesloten verdediging te spelen. En aangezien Chili misschien één kans creëerde en Oranje er daar een stuk of 5 à 6 tegenover stelde kunnen we dan ook niet anders concluderen dan dat Oranje terecht gewonnen heeft en Van Gaal het gelijk aan zijn zijde heeft. Catenaccio is niet dood, het is springlevend. Dat wil zeggen, Van Gaal laat zien dat vanuit een pragmatische inslag (het eigen beschikbare spelersmateriaal én de tegenstander) er best gekozen kan worden voor een zeer verdedigende tactiek. Hij heeft inmiddels de klasse, en zijn selectie het talent, om het dan in te zetten wanneer het noodzakelijk is. Catenaccio als dogma, met een libero, of ausputzer, nog áchter de laatste verdedigingslinie, dat zien we inderdaad nog maar zelden.

Nu wordt er door sommigen, vooral journalisten en alumni van de Hollandse School, hun afschuw uitgesproken als het over de tactiek van Oranje gaat. En ik zal direct toegeven dat het geen spektakelstuk was zoals tegen Spanje. Oranje stond regelmatig met 6, 7 spelers rond de 16 meter lijn en Chili bleek een ploeg van hardlopers die één tempo aankunnen, maar geen plan B hadden. Chili kon daarmee, ondanks hun beste speler Alexis Sanchez, de muur van potige Oranjeverdedigers niet kapot spelen. Daartegenover stelde Oranje Jeremain Lens die net zo lang sprintte, sleurde en duels uitvocht totdat de verdediging murw was en onze invallers konden profiteren. Naast hem natuurlijk Robben, die nu eens niet scoorde, maar wel weer beslissend was. Het aanvalsplan van Oranje was daarmee uitstekend verzorgd.

'A Copa do Mundo 2014 começa aqui', bouwplaats Itaquera Stadion, sept. 2011

Kortom het tactisch plaatje van Louis van Gaal klopte als een bus, de inzet en concentratie waren optimaal, evenals de fysieke fitheid van de selectie. De groepsfase is niet alleen overleefd, maar gedomineerd door een verrassend uitgebalanceerd team dat met haar onervaren verdediging een steeds zekerder indruk maakt en alleen maar groeit zeker ook in groepsvorming. Daarom was het gisteravond mooi meegenomen dat twee invallers scoorden. Zo laat je zien dat ook de reserves belangrijk zijn en dat ze klaar moeten zijn voor het moment van invallen.

Dankzij de eerste plaats in de poule speelt Oranje pas zondag weer, dus dat geeft ons ruim de tijd om ons voor te bereiden richting Mexico. Dus kunnen we ook wat meer gaan kijken naar andere landen die in de achtste finales staan. Het is natuurlijk niet zo dat het toernooi nu pas begint, maar een nieuwe fase is zeker aangebroken.