Waarom Oranje van Spanje wint
Oké, ik geef toe dat het wel een beetje wishful thinking is en met zo’n titel van je blog leg je dus wel geheel
vrijwillig je hoofd in de strop. Ik bedoel maar: Spanje is wereldkampioen, heerst in
de Europese bekertoernooien, heeft de duurste spelers en ook nog eens een
super-spits losgeweekt van directe concurrent Brazilië. Wie durft dan nog te
beweren dat Oranje de wedstrijd wint? Maar hé, mysterieuze krachten in de sport[1]
zorgen ervoor dat je sowieso altijd een kans maakt in de sport, hoe klein ook. En belangrijker
nog, er is een aantal redenen die in het voordeel van Oranje werken. Die gaan
we de komende twee weken eens na lopen. Eén per dag en en als we, na lezing van
het blog positieve gedachten richting de Oranjebenen van Wes, Pers, en de
andere jongens sturen, dan gaat het lukken ook.
Laten we dit eerste blog beginnen te kijken wat nou het belang is om van Spanje te winnen. Als dat er niet is kunnen we ons beter op andere
wedstrijden richten, maar in dit geval is het geen overbodige moeite. Ten
eerste omdat het de eerste wedstrijd is en je wilt goed beginnen. Goed, in 1988 verloor Oranje de eerste
wedstrijd van de Sovjet-Unie, om daarna het toernooi alsnog te winnen. Dit
soort scenario's zijn natuurlijk van harte welkom, maar tot het moment dat de goal van Wim Kieft in
de 82ste minuut van de derde poulewedstrijd tegen Ierland een plaats in de halve finale veilig stelde,
was het al met al een aanslag op onze collectieve zenuwen en daarmee niet voor
herhaling vatbaar. Een eerste wedstrijd op een toernooi is belangrijk, dat is
nu eenmaal zo. Het zorgt ervoor dat je direct bovenaan de poule staat waardoor
de anderen jou moeten inhalen; een gelijkspel in de volgende wedstrijd volstaat om ze achter je te
houden. Dit geldt natuurlijk helemaal als je de, op papier althans, sterkste
tegenstander als eerste treft. Tegen de ‘mindere’ tegenstanders heb je dan wat
minder 'moeten', terwijl zij meer risico zullen willen nemen. Kortom, een
scenario dat je van Spanje wint, waarna de tweede wedstrijd, tegen de minst
aansprekende tegenstander Australië, ook in winst wordt omgezet is ideaal; met
een beetje geluk is plaatsing voor de tweede ronde dan al afgedwongen.
Maar dan nog hoor, de tweede ronde halen is natuurlijk leuk.
Maar als we toch aan het dagdromen zijn, waarom dan niet gelijk even gekeken wat daarin mogelijk is? Mocht Oranje de eerste wedstrijd verliezen, dan is normaal gesproken de tweede plaats het hoogst haalbaar. Dan
speel je daarna tegen de nummer één van poule A. En die poule bestaat uit
Kroatië, Mexico, Kameroen en... Brazilië. Laten we daar niet moeilijk over
doen: Brazilië is de grote favoriet, mede dankzij het thuis voordeel, en zal
normaal gesproken op de eerste plaats eindigen in hun poule. Nu is de WK-balans van het
Nederlands elftal tegen Brazilië positief als we voor het gemak 1998 als
gelijkspel aanmerken (verlies was er pas na penalty's), toch zou ik het niet
verkeerd vinden als we dit keer de Goddelijke Kanarie (dixit August Willemsen)
later tegenkomen. Dus dat betekent maar een ding: eerste worden in de poule, en
dus van Spanje winnen!
Dus, beste mensen, we gaan ervoor. Die Spaanse Armada, la Furia Roja, moet
op de knieën! Is dat onmogelijk? De komende twee weken kijken we dagelijks welke
factoren in ons voordeel spreken.
[1] Dit blog is mede geïnspireerd op het prachtige boek ‘Mysterieuze krachten
in de sport’ van Joris van den Bergh, dat voor de eerste keer verscheen in
1941.
Wat een mooie blog, ik verbaas me wel waarom ik dit prioriteer boven het Grieks leren maar zeer goed geschreven, ik ben benieuwd of het uitkomt.
BeantwoordenVerwijderen